موزه بریتانیا 2

تأسیس و گسترش موزه بریتانیا

در 7 ژوئن 1753، جرج دوم، پادشاه آن زمان بریتانیا موافقت رسمی اش را برای تأسیس موزه بریتانیا به پارلمان اعلام کرد. تأسیس موزه بر اساس مجموعه خصوصی پزشک و دانشمندی به نام Sir Hans Sloane بود. مجموعه Sloane شامل مجموعه های مختلف از موضوعاتی بود که به علایق طبیعی خود این دانشمند بر می گشت. در حقیقت موضوع مجموعه او تاریخ طبیعی بود. مجموعه Sir Hans Sloane شامل 71 هزار شیء مختلف بود: 40 هزار کتاب چاپ شده، 7 هزار نسخه خطی، نمونه های گران قیمتی از تاریخ طبیعی شامل 337 جلد گیاه خشک شده، چاپ ها و طراحی های هنرمندان بزرگ، اشیاء عتیقه از مصر، روم، یونان، خاور دور و نزدیک و آمریکا.

همچنین با موافقت جرج دوم، کتابخانه ای که به وسیله Sir Robert Cotton جمع آوری شده بود و به دوره الیزابت ها بر می گشت؛ و کتابخانه Harleian که مجموعه کنت آکسفورد بود نیز به مجموعه Sloane اضافه شدند. جرج دوم همچنین این امتیاز را صادر کرد که موزه یک کپی از هر کتابی که در کشور چاپ می شود را داشته باشد. این سه مجموعه در سال 1757 به وسیله کتابخانه سلطنتی به هم ملحق شدند. کتابخانه سلطنتی به مرور زمان توسط پادشاهان مختلف بریتانیایی جمع آوری شده بود. اضافه کردن کتابخانه Cotton و نسخ خطی Harleian، عنصر ادبی و باستانی را هم به مجموعه علمی Sloane اضافه کرد. به این معنا که امروزه موزه بریتانیا، هم موزه ملی و هم کتابخانه ملی شده است. به طور کلی این چهار مجموعه شامل اکثر کتاب های باارزشی هستند که امروزه در کتابخانه بریتانیا موجود است.

مسئله مهم در این میان مکان موزه بود. هیئت امنا دو بنا را به عنوان مکان موزه در نظر داشت. یکی عمارت واکینگهام، که امروزه به عنوان کاخ واکینگهام شناخته می شود؛ که آن را به خاطر هزینه زیاد و نامناسب بودن مکان کنار گذاشتند؛ و دیگری یک عمارت اعیانی که آن را از خانواده Montagu به قیمت 20000 پوند خریداری کردند. همچنین در سال 1757 باغ های موزه به روی مردم گشوده شد. با تملک عمارت Montagu، اولین نمایشگاه گالری ها و اتاق مطالعه برای دانشجویان افتتاح شد. این اتفاق در 15 ژانویه 1759 روی داد. یعنی می توان گفت که در این تاریخ درهای موزه به روی مردم گشوده شد. به این صورت که گروه های کوچک با خرید بلیط و داشتن یک راهنما وارد موزه می شدند. در حقیقت این بازدیدها مانند تور بود.

در سال 1772، مجموعه عتیقه جات و ظروف یونانی Sir Williams Hamilton، سفیر بریتانیا در ناپل خریداری می شود که باعث تغییر در موضوع آثار قبلی می شود.

در سال 1775، کاپیتان James Cook، چیزهایی را که از سفرهای دریایی آورده بود، به موزه اهدا می کند. در سال 1778، بخش دریای جنوب بازگشایی می شود. در این بخش، اشیایی به نمایش گذاشته شدند که از سفرهای دور دنیای James Cook و سایر ماجراجویان، از سرزمین های ناشناخته آورده شده بودند. در سال 1799 هم کلکسیونی از کتاب ها، جواهرات حکاکی شده، سکه ها، مدال ها، چاپ ها و طراحی ها به موزه داده می شود و در سال 1800 مورد بازدید مراجعه کنندگان قرار می گیرد که این باعث افزایش شهرت موزه بریتانیا شد.

عمارت Montagu روز به روز شلوغ تر و مستهلک تر می شد و واضح بود که دیگر قادر نیست از عهده توسعه و گسترش بیشتر بربیاید.

در سال 1802، کتیبه های مصری و عتیقه جات دیگر به موزه داده شدند. در 1805، مجموعه مجسمه های کلاسیک و سکه های مجموعه Townley خریداری می شود. در 1807، بخش عتیقه جات موزه تأسیس می شود. در 1808، گالری Townley توسط ملکه شارلوت افتتاح می شود. از سال 1810، بازدیدکنندگان، دیگر مجبور به تهیه بلیط نبودند و نیز برای ورود از نظر تعداد هیچ محدودیتی نداشتند و کاملاً آزاد شد. در سال 1814، یک سری مجسمه های مرمری از معبد آپولو در یونان و در 1816، مجسمه های پارتنون خریداری می شود. در 1823، جرج چهارم، کتابخانه سلطنتی جرج سوم را به موزه اهدا می کند. در 1827، یک سالن مطالعه به مجموعه اضافه می شود و در 3 فوریه 1830، چارلز دیکنز اولین بلیط سالن مطالعه را خریداری می کند. در 1836، بخش چاپ و طراحی تأسیس می شود. اولین باری که موزه در یک روز تعطیل رسمی به روی عموم باز می شود و نیز اولین باری که از پلیس استفاده می شود، در سال 1837 بود. در 1840، موزه، نخستین کاوش های خود را در آسیای صغیر آغاز کرد. کاوش های باستان شناسی موزه منجر به کشف آثار باستانی مهم و کم نظیری از جمله کتابخانه الواح میخی آشوربانیپال شد. این کشفیات، منجر به این شد که موزه روی مطالعات آشوری تمرکز کند و کاوش های بعدی اش معطوف به آن شود. در 1847، اولین مجسمه های آشوری وارد موزه شدند. طبق آماری که در سال 1851 داده شده است، دو میلیون و پانصد و بیست و هفت هزار و دویست و شانزده بازدید کننده از موزه دیدن کردند؛ و همچنین در این سال، کتابخانه سلطنتی و سایر کتابخانه ها به روی عموم گشوده شدند. در سال 1853، موزه اولین عکاس خود را استخدام می کند.

تالار مدور موزه در 1857 گشوده شد. البته این سالن مطالعه در 1997، وقتی که کتابخانه ملی یا بریتانیا به ساختمان جدیدی منتقل شد، بسته شد.

در 1897، برای اولین بار از برق در سالن مطالعه استفاده کردند و در 1890، همه گالری ها دارای برق شدند. در سال های پایانی قرن نوزدهم، مجموعه های موزه بریتانیا آن قدر افزایش پیدا کرد که ساختمان موزه دیگر گنجایش آن ها را نداشت. در 1895، هیئت امنا 69 خانه اطراف موزه را خریداری کرد. در 1896، موزه بعد از ظهرهای یکشنبه هم باز می شود. در 1902، لنین از موزه دیدن می کند. در سال 1923 موزه بریتانیا بیش از یک میلیون بازدید کننده داشت.

اما با شروع جنگ جهانی مسئولان موزه مجبور به جمع آوری اشیاء شدند. زیرا این جنگ ها باعث آسیب رسیدن به موزه شدند. به عنوان مثال، در می 1941، بمب هایی به موزه اصابت کرد. اما در سال های بعد از جنگ بلافاصله بازسازی موزه و خارج کردن مجموعه ها از پناهگاه ها و مخازن مخفی شروع شد.

در سال 1946، بخش آسیا و عتیقه جات شرقی و قوم نگاری مستقل می شود. در سال 1953، موزه جشن دویست سالگی خود را برگزار می کند. بعد از آن تغییرات بسیاری هم در موزه صورت گرفت. در 1963، اصلاحاتی در مدیریت موزه ایجاد شد. اساسنامه هیئت امنا تغییر کرد و موزه تاریخ طبیعی کاملاً مستقل شد. تغییراتی هم در شکل برخی از گالری های موزه ایجاد شد. در سال 1964، بخش انتشارات به صورت تمام وقت کار کرد. سپس در سال 1968، یک سازمان دوستداران موزه تأسیس شد.

در دهه 1970، موزه، دوباره توسعه پیدا کرد و خیلی از خدمات عمومی را ارائه کرد و تعداد بازدیدکنندگان افزایش پیدا کرد. به نمایش گذاشتن گنجینه های توتان خامون در سال 1972، "1,694,117" بازدیدکننده داشت که بالاترین تعداد و بزرگترین موفقیت موزه در طول تاریخ بریتانیا بود. در همان سال، کتابخانه بریتانیا که شامل مجموعه نسخ خطی و کتاب های چاپ شده بود، از موزه جدا شد و اشیاء موزه به عتیقه جات، سکه ها، مدال ها، چاپ ها، طراحی ها و قوم نگاری ها محدود شد. هر سال چند مایل قفسه به کتابخانه اضافه می شد. تا این که دولت، مکان جدیدی را به عنوان کتابخانه بریتانیای جدید ارائه کرد. اما کتاب ها تا سال 1997 در موزه باقی ماند.

در سال 1974، یک سری ساختمان جدید توسط دولت به موزه داده می شود. در 1994، برنامه های جشن دویست و پنجاهمین سال تأسیس موزه آغاز می شود. در سال 2003 هم دویست و پنجاهمین سال، جشن گرفته می شود.

موزه بریتانیا، دایرة المعارفی از طبیعت و هنر است که بیش از 250 سال قدمت دارد. امروزه دیگر در قسمت مجموعه های تاریخ طبیعی، آثار بیشتری اضافه نشده و کتاب ها و نسخ خطی هم در قسمت مستقلی در کتابخانه بریتانیا نگهداری می شود. آن مجموعه اصلی که در سال 1753 وجود داشت، رشد پیدا کرد و امروزه به 13 میلیون اثر هنری در موزه بریتانیا، 70 میلیون شیء در موزه تاریخ طبیعی و 150 میلیون در کتابخانه بریتانیا رسیده و این مجموعه ها رو به افزایش است. امروزه موزه بریتانیا یکی از بزرگترین موزه های جهان است که مساحت فضای نمایشگاهی اش، 75,000 مترمربع است و نزدیک به یکصد گالری برای عموم دارد.

|+| نوشته شده توسط شب نویس در جمعه بیست و پنجم خرداد 1386 و ساعت 19:30 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندهای روزانه

پيوندها

امکانات

  RSS